Humanitaire Missie reizen

Van 26 oktober tot 2 november 2015 is missiegroep 1 naar Lesbos vertrokken (een groep van 36 personen).
Van 23 november tot 1 december 2015  is missiegroep 2 naar Lesbos vertrokken (een groep van 20 personen)
Van 10 april tot 12 mei 2016 zijn er 3 missiegroepen naar Kamp Idomeni (Grieks/ Macedonische grens) vertrokken (26 personen)
Van 28 augustus tot 4 september 2016 is missiegroep 4 naar Kamp Kalachori (Thessaloniki) vertrokken (8 personen)
Van 27 oktober tot 30 oktober 2016 is missiegroep 5 naar Kamp Kalachori vertrokken (6 personen)
Van 22 oktober tot 29 oktober 2016 is missiegroep 6 naar Kamp Filippiada & Kamp Faneromeni vertrokken (Noord-West GR) (8 personen)
Van 7 januari tot 14 januari 2017 gaat missiegroep 7 naar Kamp Kalachori.

Foto's en ervaringen vindt u via onze facebookpagina www.facebook.com/liveforlivesfoundation

Groepsfoto_1.jpg Groepsfoto_2.jpg

Missie_1_2_en_3.jpg LFLF_Missie_4.jpg

IMG_4779.JPG


Kort verslag missie november 2015   (let op: de omschreven situatie is gedateerd aan november 2015)

De situatie ter plekke op Lesbos. 
De situatie op Lesbos is in november iets verbeterd ten aanzien van de missie in oktober. Waar in oktober de mensen nog angstig op een lege kustlijn aankwamen, zonder weinig voorzieningen en minimale hulp, vervolgens nog eens 70 km met het gezinnetje naar de hoofdstad moest lopen in natte kleding en moest overnachten in de koude buitenlucht zonder eten en drinken, daar zijn nu voldoende hulptroepen gearriveerd. Vrijwilligers van kleine stichtingen en let op; al drie jaar lang door de lokale bevolking! 28 oktober was de dag van de dood op Lesbos. Live for Lives was op deze dag aanwezig toen twee boten kapseisden en vele gezinnen verdronken.

Situatie november 2015: In de Kampen (o.a. Moria, Kara Tepe en Skala) zijn binnen de drie weken dat Live for Lives er niet was - ook veel vrijwilligers aan de slag geweest om de inrichting menswaardig te maken en voor basis onderdak te zorgen! Er wordt gezorgd voor basis voedsel en water en er zijn toiletvoorzieningen aangebracht. Ook langs de Dirt Road (de 12 km kustlijn in het Noorden, waar de bootjes aankomen) worden de stopplaatsen the Lighthouse, Skala en Oase regelmatig aangevuld met o.a. droge kleding, luiers, schoenen, mutsen, warme thee en een basis aan water/ fruit.  Daarnaast zijn er vele internationale teams op het eiland aanwezig die de handen ineen proberen te slaan. Vooral langs de kust. De teams worden veelal afgewisseld door mensen die 1 of 2 weken de handen uit de mouwen kunnen steken, waaronder ook de teams van de Live for Lives Foundation uit Ens (Noordoostpolder). De UNHCR zet net voet aan de grond om al de kleine partijen te coördineren. Een goede stap vooruit! De registraties in de kampen verlopen iets sneller door de inzet van een extra personen bij de uitvoerende partij Frontex en de doorstroom van de kust naar de kampen en - van de kampen naar de ferry’s in de hoofdstad Mytilini, zijn dankzij transportbussen van de UNHCR ook een verademing! Er wordt niet meer gelopen!

Voor wat betreft het aantal bootjes, was dit in missie november aanzienlijk minder dan in oktober. Een goede zaak, zou je denken. De stilstand had te maken met enkele overheidsbezoeken aan de kampen (Van Ministers tot Health Department) Maar, ook door de overleggen van de EU met Turkije, de verkiezingen en diverse feestdagen aan Turkse kant. De mensensmokkelaars spelen hierop in door dan hun opbrengsten in te wisselen of zaken te regelen. Desalniettemin, komen er nog steeds boten aan! Live for Lives heeft de gehele missie november aan de kust gewerkt. Dag en avonddiensten! Dit keer richtten ze zich meer bij de landing aan Mytilini. De opstapplaatsen in Turkije zijn gewijzigd. Dus nog steeds, de ene dag veel boten, de andere dag niets. Onvoorspelbaar!

Echter, de mensen worden ongeacht de weersomstandigheden - goed of slecht weer - nog steeds bedreigd de boten op te gaan. Een bootje waar maximaal 30 personen op mogen, wordt volgepropt tot wel 100/150 personen. Inclusief pasgeboren baby’s, zwangere vrouwen, stokoude mensen… kinderen. Met zwemvestjes die je alleen aan een strand gebruikt, Mickey Mouse zwembandjes of een slechts een paar lege flessen of binnenband om de buik getaped. En dat voor 1500 euro per persoon! Een tocht van 10 km over zee met alle gevolgen van dien. Half in springt de smokkelaar van boord en zwemt terug of wordt opgepikt door een ander. De vluchtelingen worden aan hun lot overgelaten.

Hoe groot was de groep vrijwilligers dit keer en wat is precies de basishulp die we daar bieden?
Live for Lives had in Missie 1 in oktober 36 vrijwilligers mee uit heel Nederland. Voor Missie 2 was de groep iets kleiner gehouden. 20 vrijwilligers. Onze basishulp was EHBO verlenen, zorgen dat de boten gespot werden, dat deze goed binnen geloodst werden naar een veilige plek en aldaar de vluchtelingen voorzien van emergency blankets, droge sokken, droge kleding, de eerste energie en koolhydraten (water, dextro, koekjes, snoepjes, bananen) en een hartelijk welkom! Wanneer er tijd was, maakten we een praatje met de mensen, maar veelal was het je schouder aanbieden, de kinderen overnemen, een ontlading van huilende mannen en vrouwen. Daarna de kinderen weer blij maken met een sticker of een uitdeel knuffeltje als ze bijgekomen waren. Maar ook, meteen de mensen weer op de been zetten. Het is belangrijk hen in die adrenaline te houden, want ze moesten helaas nog vele kilometers lopen naar het eerste de beste ‘’kamp’’. In de kampen wilden we veel meer doen, maar vanwege nieuwe regels (die overigens met de dag wijzigen en waar we in Nederland ook al aan gewerkt hadden) konden wij alsnog de kampen nog niet in! Een dagje bureaucratie op het politiebureau en gemeentehuis volgde. En we zijn er nog niet…Momenteel lopen er aanvragen via het ministerie. 

Mattijs_Goede_met_kind.jpg

Hoe organiseren wij de hulp ter plekke? En is er sprake van afstemmen op andere hulp dat ter plekke is.
Een dag op Lesbos is nooit hetzelfde! Ook al heb je een concept programma in gedachten en voorgelegd aan het team, zij moeten flexibel zijn en kunnen inspelen op de vraag naar hulp op iedere plek op het eiland. Maar, as good as it gets: daarom hadden wij iedere ochtend en avond een briefing. De ochtend voor het plan van aanpak en de avond voor de nabespreking, de ervaringen delen en de voorbereidingen voor de volgende dag. Natuurlijk in de eerste plaats ook goed voor jezelf zorgen, anders kan je anderen niet optimaal helpen. Rust en voedsel is belangrijk! Ook voor de vrijwilliger. We hebben tijdens deze missie o.a. kleding gedoneerd aan kamp the Lighthouse, rugzakjes, speelgoed en hygiëne pakketjes uitgedeeld, bootjes binnengehaald en baby's en kinderen omgekleed met droge kleding, vluchtelingen vervoerd naar het eerste de beste kamp en meer.

We hebben een meeting bijgewoond waar alle vrijwillige partijen (de NGO’s) onder leiding van de UNHCR bijeengekomen waren. We zijn op het gemeentehuis geweest om belangrijke adressen te verzamelen, we zijn op het politiebureau geweest om onze foundation wederom proberen te registreren en er zijn contacten gelegd met de samenwerkende partijen op het eiland. Echter, een week missie is te kort voor het maken van structurele afspraken. En een week met een groep is juist weer lang genoeg. Ook is gebleken dat er binnen drie weken al veel structurele aanpassingen door andere vrijwilligers gemaakt waren. De plannen die wij hadden, konden meteen weer aangepast worden. Als bestuur willen we daarom onze doelstellingen bijstellen en vooral proberen via/ met de UNHCR samenwerken in de toekomst. Zo kunnen we zijn, daar waar de hulp het hardst nodig is!

Eergister.jpg Zwemvesten_bult.jpg Bootje_komt_binnen_bij_Skala.jpg