De ervaring van Mieke Blom in Idomeni

mieke_blom.jpg

Mieke Blom: ,,Op Facebook heb ik elke dag een kort verslag gedaan van onze missie. Onderstaand is een nabeschouwing, gemaakt op de terugreis. De terugreis: een mooi moment om een soort van nabeschouwing te geven. Op de informatieavond werd gevraagd wat ik van de afgelopen week zou verwachten. Mijn antwoord was toen dat ik verwachtte een week keihard te werken en dat ik hoopte een klein verschil te kunnen maken. Ik had me voorbereid op een bak ellende en een mentaal zware week.

De eerste dag in het kamp was ook wel pittig. Het stonk naar rook, vuur, verbrand plastic en afval. En we kwamen op een dag dat er veel rellen waren die met traangas en rubber kogels werden bestreden. Vanaf het moment dat we uit de auto stapten, was de spanning voelbaar. Niet leuk. Als dit de voorbode is van de rest van de week dan wordt dat heel pittig, dacht ik. Maar dat viel erg mee. De sfeer op het kamp was prima. De ellende waar ik op had gerekend was niet zichtbaar aanwezig. Daarvoor moet je goed kijken, dan zie je het wel in de tentjes en hoor je het in de verhalen van mensen. Ze hebben allemaal de overtocht gemaakt in gammele bootjes, hebben gezinsleden verloren of zijn gescheiden van elkaar door een landsgrens. Deze mensen zijn gevlucht voor oorlog en welke impact oorlog heeft, heb ik voor het eerst gezien toen tijdens kleding uitgifte een paar keer straaljagers heel laag over kwamen vliegen. De angst op de gezichten van de vrouwen, huilende kinderen! De bezittingen van deze mensen past in twee vuilniszakken. Het is onvoorstelbaar hoeveel moed ze hebben gehad om alles achter te laten.

En dan zie je ook hoe flexibel kinderen zijn. Stuk voor stuk vrolijke dingen met een enkele enorme etterbak als uitzondering. Voor de meeste kinderen is het kamp één groot avontuur. Ze worden enorm los gelaten. Ouders hebben niet veel tijd voor ze, De drie R's zijn vreemd voor ze, ze voeden elkaar een beetje op en het recht van de sterkste geldt. Maar, ook voor de kinderen geldt dat als je doorvraagt, je merkt dat ook zij het moeilijk kunnen hebben. Zo heb ik een half uur met Aisha op schoot gezeten (ze is 11!). Toen ik haar vroeg of ze gelukkig was op het kamp, schudde ze nee. Doorvragen had geen zin. Ze wilde het er niet over hebben. Om van te janken. Sommige kinderen zijn echt beschadigd, zodat de jongen van 14 die alleen is, een afgebroken jeugd heeft en erge dingen heeft meegemaakt. Maar, ook aan het gedrag van sommige jongeren merk je dat ze problemen hebben.

Er waren super veel vrijwilligers in Idomeni. Ze voegden zeker niet allemaal wat toe. Het meeste hing als los zand aan elkaar. Wie zijn zaakjes goed voor elkaar had, kon veel doen. Er waren diverse organisaties die kookten voor vluchtelingen. Lange rijen voor vrachtauto's met voedsel. Het aantal water punten is vermeerderd, meer dixies, maar het bleef een vieze bende met schaarste aan alles.

Heb ik wat kunnen betekenen? Ja, op microniveau. De goederen die ik heb ingezameld heb ik deels kunnen distribueren. Leuk om de babykleding van je eigen kinderen weg te geven aan kinderen in hele vieze kleertjes, bellen geblazen, luiers en fruit uitgedeeld en nog veel meer. Maar, belangrijker was er dat Live for Lives er was. Voor mij persoonlijk voor kinderen als Aisha met behoefte aan affectie. Voor de vrouw (geen idee hoe ze heet) die geen woord Engels sprak maar wel duidelijk contact zocht en dagelijks langskwam voor een praatje. Voor een half uurtje voetballen, touwtje springen, liedjes zingen. Allemaal dingen die voor mijn kinderen heel gewoon zijn, maar voor deze absoluut niet meer. We hebben vrolijkheid, afleiding en aandacht gebracht. Deze mensen doen er ook toe. Het is voor mensen in vluchtelingenkampen belangrijk om te weten dat ze niet vergeten zijn!

Wilt u Live for Lives helpen en financieel ondersteunen voor onze volgende missies in de Griekse steden en kampen? Hulp is hard nodig! Wij gaan er met uw hulp ter plekke hulp bieden! Vraag meer informatie over de missies of doneer uw bijdrage via de doneer knop op deze homepage. Of maakt u liever uw donatie over op: Bankrekening NL14SNSB0925794775.